برداشت صحيح از نمونه ها در ايده پردازي معماري

استفاده از نمونه ها توسط دانشجويان در طراحي معماري رواج دارد، اما مرز كپي برداري و برداشت صحيح روشن نيست. سوال اين است كه برداشت صحيح چيست و چگونه مي توان رابطه بين ايده طراحي را با نمونه ارزيابي نمود؟ در اين پژوهش با هدف كشف تعريف برداشت صحيح، ابتدا ساختاري به عنوان سطوح بهره گيري از آثار بر اساس طبقه بندي سطوح انديشه از به يادآوردن، فهميدن، به كاربستن، تحليل كردن، ارزيابي كردن تا آفريدن تدوين مي‌شود. بر اساس اين ساختار، تحليل مي‌شود كه الگوهاي برداشت صحيح موجود در ادبيات كدام سطح را دربردارند. با بررسي كليه روشهاي ارزيابي برداشت، چهار تعريف از برداشت صحيح بر اساس چهار رويكرد فرآيند برداشت، خلاقيت ايده، اجتناب از درجازدن و برداشت ساختاري ارائه ميشود و براي هر تعريف روشي براي ارزيابي رابطه بين ايده و نمونه معرفي ميشود. نتايج پژوهش نشان مي دهد برداشت صحيح فراتر رفتن از ساير سطوح مواجهه با اثر و رسيدن به سطح آفريدن است كه نتيجه آن شباهت ساختاري با نمونه، تكرار نشدن ويژگي‌هاي نامطلوب و ارتقاي بداعت و كيفيت ايده طراحي است. ارزيابي بداعت و كيفيت ايده طراحي و نوع شباهت بين ايده و نمونه توسط داوران خبره به عنوان روش ارزيابي پيشنهاد مي‌شود.