كاربرد انعكاس گراپتوليت و كيتينوزوا در تعيين پختگي سازند هاي پالئوزوئيك زيرين ناحيه بندرعباس

تعيين بلوغ حرارتي سنگ هاي منشا از اساسي­ترين بخش­هاي ارزيابي سيستم هاي هيدروكربني مي­باشد. به دليل فقدان ويترينيت، انعكاس قطعات جانوري معتبرترين روش ارزيابي بلوغ لايه هاي پالئوزوئيك زيرين مي­باشد. سازند­هاي سياهو و سرچاهان با خصوصيات زمين شيميايي مناسب مي­توانند به عنوان سنگ منشا احتمالي در ناحيه خليج فارس محسوب شوند. در اين مطالعه جهت تعيين پختگي مواد آلي، از انعكاس قطعات جانوري استفاده گرديد كه سازند سياهو در برش فراقون با Ro% بالاتر از 2/1 در گاززايي و سازند سرچاهان در برش­هاي فراقون و كهگم با Ro% برابر 1 تا 2/1 در اواخر نفت زايي و ابتداي گاززايي قرار مي­گيرند. همچنين مقايسه انعكاس گراپتوليت با انعكاس كيتينوزوا نشان دهنده مطابق بودن ميزان انعكاس در اين دو گروه قطعات جانوري مي­باشند. ميزان ميانگين ضريب همبستگي برابر با 945/0 نشان دهنده روند يكسان تغييرات بلوغ در قطعات گراپتوليتي و كيتينوزواها است. همچنين انطباق انعكاس قطعات شبه ويترينيتي با گراپتوليت­ها حاكي از منشا يكسان آن­ها مي­باشد.