رابطه‌ هوش كاركنان و بلوغ هوشمندي كسب‌وكار در سازمان‌هاي كاربر سيستم‌هاي هوشمند

امروزه به‌كارگيري مفاهيمي مانند هوشمندي كسب‌وكار به‌دليل ايفاي نقش در تصميم‌گيري سازماني و ارتقاي بهره‌وري در صنايع مختلف بسيار مورد توجه است. شناخت و ارزيابي عوامل مؤثر در پيشرفت سيستم‌هاي هوشمندي كسب‌و‌كار در سازمان بسيار اهميت دارد. اين پژوهش با هدف ارزيابي ارتباط بلوغ سيستم‌هاي هوشمندي كسب‌و‌كار در يك سازمان با انواع هوش كاركنان درگير با اين سيستم‌ها انجام گرفته است. در اين تحقيق سه نوع هوش فرهنگي، هيجاني و منطقي ارزيابي شد. پژوهش حاضر از نوع كاربردي با روش توصيفي- همبستگي است. جامعه‌ آماري شامل مديران و كاركنان شركت‌هاي ايراني مي‌شوند كه سيستم‌هاي هوشمندي كسب‌و‌كار را به‌كار مي‌گيرند. 313 نفر از بين كاركنان و 48 مدير به روش تصادفي ساده به‌عنوان نمونه‌ آماري پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه است. آزمون Z و ضريب همبستگي اسپيرمن براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش، و تحليل سلسله‌مراتبي فازي براي تعيين وزن شاخص‌ها به‌كار گرفته شد. نتايج پژوهش نشان داد ميان بلوغ هوشمندي كسب‌و‌كار و هوش فرهنگي، هيجاني و منطقي رابطه‌ معنادار وجود دارد