مدل سازي آثار كاربري اراضي روي پارامترهاي كيفيت آب با روش هاي رگرسيوني چند متغيره OLS و GWRدر حوزه هاي آبخيز استان فارس

در اين تحقيق، مدل‌سازي اثرات انواع كاربري اراضي بر روي 13 پارامتر كيفيت آب اندازه گيري شده در 42 ايستگاه ‌هيدرومتري مربوط به تعدادي از حوزه‌هاي‌ آبخيز واقع در استان فارس، مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور، از روش‌هاي رگرسيوني چند متغيره خطي OLS و GWR براي تعيين روابط بين متغيرهاي وابسته (پارامتر كيفيت آب) و متغيرهاي مستقل (درصد كاربري اراضي) استفاده شد. پارامتر‌هاي كيفيت آب شامل كلسيم، كلر، هدايت الكتريكي، كربنات، بيكربنات، پتاسيم، منيزيم، سديم، اسيديته، سختي كل، نسبت جذب سديم، سولفات و باقيمانده خشك بود. ارزيابي ميزان كارايي مدل‌ها در حوزه‌هاي آبخيز انتخابي، بر اساس ضريب تعيين (R2)، معيار اطلاعات آكائيكه (AICc) و شاخص موران (I) انجام شد. مقادير ضريب تعيين يا R2 در روش GWR در كليه حوزه‌هاي آبخيز انتخابي، بزرگتر از 83/0 بدست آمد. تفاوت دو روش مذكور از نظر معيار AICc در تمام پارامترهاي كيفيت آب، بيشتر از سه و مقادير اين معيار در روش GWR همواره كوچكتر از OLS بدست آمد. همچنين شاخص موران ميزان خود همبستگي مكاني كمتري نسبت به روش OLS نشان داد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه روش GWR در مدل‌سازي اثرات كاربري اراضي روي پارامترهاي كيفيت آب، از كارايي بالاتري برخوردار است.