بررسي كلينوپيروكسن هاي موجود در توده هاي نفوذي محور كرج-طالقان (البرز مركزي)

توده هاي نفوذي البرز مركزي با تركيب سنگ شناسي اليوين گابرو، اليوين مونزوديوريت، اليوين مونزونيت و پيروكسن مونزونيت به شكل سيل، لوپوليت، فاكوليت، استوك و پلاگ در درون سنگ هاي آذرآواري سازند كرج و معادل آن جاي گرفته اند. مجموعه ي كاني هاي تشكيل دهنده اين سنگ ها عبارتند از پلاژيوكلاز، فلدسپار قليايي، پيروكسن، اليوين و بيوتيت. بررسي هاي شيمي كاني انجام شده روي پيروكسن هاي موجود در توده هاي نفوذي بيان گر حضور دو نوع كلينوپيروكسن با تركيب ديوپسيد و اوژيت است. تركيب شيميايي پيروكسن ها بيان گر شكل گيري آن ها در محيط وابسته به فرورانش است. ميانگين دماي تبلور كلينوپيروكسن ها حدود 1080 تا 1250 درجه ي سانتي گراد ارزيابي شده و به نظر مي رسد كه كلينوپيروكسن ها در دماي پايين تري نسبت به ارتوپيروكسن ها شكل گرفته باشند. همچنين فشار محاسبه شده كمتر از 9 كيلوبار است و ميزان آب ماگماي تشكيل دهنده ي اين سنگ ها بالا بوده است. بالا بودن فشار بخشي اكسيژن و نيز ميزان آب ماگما طي تكامل ماگمايي مي تواند بيانگر تبلور كلينوپيروكسن ها طي صعود ماگما و در فشارهاي متفاوت باشد. مشابه بودن ويژگي هاي صحرايي، سنگ نگاري، شيمي كاني ، نزديكي مكاني و زماني سنگ هاي مناطق مورد بررسي نشان از رابطه ي ژنيتيكي و خويشاوندي نزديك و احتمالاً خاستگاه يكسان دارد.