بكارگيري ژئوشيمي آمفيبول ها در بررسي شكل گيري تكتونو- متامورفيك همبافت دگرگوني ده سلم، شرق ايران

بررسي سنگ هاي فرومنيزين از جمله متاپريدوتيت ها و متابازيت‌ها و انواع كلسيم دار مثل كالك سيليكات ها در بخش هاي مختلف همبافت دگرگون ده سلم در شرق ايران منجر به شناسايي تشكيل دوگانه ي سنگ هاي آمفيبول دار مختلفي شده است. بررسيهاي دقيق تر اين مجموعه ها با به روش ريزپردازش الكتروني، آمفيبول هايي با تركيب هاي مختلف و شرايط فيزيكي پايدار متنوع را آشكار ساخته است. مهم ترين آمفيبول هاي سازنده ي متاپريدوتيت ها را مي توان به انواع منيزيم دار شامل آنتوفيليت و انواع كلسيم دار شامل هورنبلند ترموليتي، هورنبلند منيزيم دار و ترموليت اشاره نمود. در حالي كه مهم ترين آمفيبول هاي سازنده ي متابازيت، از جمله در سنگهاي آمفيبوليت عبارتند از پارگازيت و چرماكيت. اين تفاوت در تركيب شيميايي كاني آمفيبول مي تواند ناشي از نقش دو عامل شيميايي سنگ مادر و شرايط فيزيكي دگرگوني باشد. به روش دما- فشار سنجي كاني آمفيبول، ميانگين دما و فشار به دست آمده براي متابازيت هاي گلوگاه را به ترتيب برابر با 8/527 درجه‌ ي سانتي گراد و 24/6 كيلوبار و براي متابازيت هاي ده سلم 7/707 درجه‌ ي سانتي گراد و 86/5 كيلوبار نشان داد. شرايط مذكور خاطر نشان مي‌سازد كه بخش شرقي كمپلكس ده سلم كه در تماس مستقيم با نفوذي هاي اسيدي و پهنه هاي ميگماتيت زايي ژوراسيك فوقاني بوده، بالا آمدگي بيشتري نسبت به بخش هاي سردتر غربي داشته است. اين بالا آمدگي ممكن است به سبب صعود پلوتون عظيم شاه كوه و فعاليت مرتبط گسل هاي شمالي-جنوبي منطقه مثل گسل كهور باشد.