بررسي وضعيت شناختي، افسردگي و پيروي دارويي بيماران ديابتي تيپ 2 سال 1395

مقدمه و هدف: پيامدهاي روان‌شناختي و رواني بيماران از عوامل اثرگذار در پيروي دارويي و بهبود كيفيت زندگي بيماران ديابتي مي‌باشد. فراواني و گستردگي اين عوامل در بيماران ديابتي مبهم است. در اين مطالعه به تعيين وضعيت شناختي، افسردگي و پيروي دارويي بيماران ديابتي نوع 2 پرداخته‌شده است. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي تحليلي تعداد 105 بيمار مبتلابه ديابت نوع 2 مراجعه‌كننده به كلينيك ديابت شهر بيرجند به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. گردآوري داده‌ها توسط پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه پيروي دارويي (MMAS) و تست اتصال اعداد (NCT) جهت بررسي وضعيت شناختي و آزمون افسردگي بك انجام شد، داده‌هاي به‌دست‌آمده توسط آمار توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم‌افزار spss16 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته ها: در اين مطالعه 2/88 درصد زنان و 9/91 درصد مردان پيروي دارويي ضعيف داشتند. همچنين در بيماران درجاتي از افسردگي مشاهده شد به‌طوري‌كه 8/36 درصد زنان و 5/13 درصد مردان داراي افسردگي شديد بودند. درزمينه اختلالات شناختي، در اكثر بيماران درجاتي از اختلالات شناختي مشاهده شد. بحث و نتيجه گيري: در اين مطالعه مبتلايان به ديابت داراي پيروي دارويي ضعيف بوده و به ميزاني از اختلالات شناختي و افسردگي دچار بوده‌اند، لذا توجه جدي به كنترل قند خون آن‌ها، آموزش‌هاي مؤثر با شيوه‌هاي نوين بايد موردتوجه مسئولين و مراقبان بهداشتي قرار گيرد و اين بيماران به‌طور دوره‌اي ازلحاظ مشكلات شناختي و افسردگي كه بر يادگيري و خود مراقبتي آن‌ها تأثير مي‌گذارد بررسي گردند.