بازسازي محيط رسوبي نهشته هاي آواري ميوسن حوضه رسوبي زاگرس در برش هاي كوه آسكي و هورگان، گستره نيريز، حوضه زاگرس

رسوبات ميوسن در گستره نيريز در پهنه برخوردي زاگرس، ميان گسل اصلي زاگرس و پهنه افيوليتي زاگرس رخنمون دارند. به منظور مطالعه محيط رسوبي ديرينه اين رسوبات، دو برش كوه آسكي و هورگان اندازه گيري و نمونه برداري شده است. ستبراي اين دو برش به ترتيب 424 و 440 متر است و از ماسه سنگ، كنگلومرا و مارن سرخ و سبز رنگ تشكيل شده و به‌صورت ناپيوسته ميان سازند جهرم و كنگلومراي بختياري قرار گرفته اند. بر پايه مطالعات صحرايي و سنگ نگاري، 14 رخساره مربوط به كمربندهاي رخساره اي بخش نزديك به منشأ دلتاي بادبزني، بخش مياني دلتاي بادبزني، رخساره هاي حدواسط، رخساره هاي شيب دلتا و انتهاي دلتا براي توالي ميوسن از حاشيه به سوي مركز حوضه تشخيص داده شده است. با توجه به رخساره هاي شيب كه در اثر جريان هاي توربيدايتي، جريان هاي ريزشي دانه اي و جريان هاي خرده دار تشكيل شده اند و دانه درشت بودن و جورشدگي بد رسوبات، مدل رسوبي ديرينه براي توالي ميوسن گستره نيريز، يك دلتاي بادبزني پيشنهاد مي شود. همچنين گسترش رخساره هاي شيب نشان دهنده وجود شيب ديرينه و دلتاي بادبزني ژرف نوع شيبي است. وجود ناپيوستگي هاي درون‎سازندي فراوان، تغييرات نامنظم اندازه دانه ها و جريان هاي ثقلي نشان دهنده زمين‌ساخت فعال حوضه رسوبي و ورود ناگهاني رسوبات درشت دانه (رويدادهاي شديد ناگهاني كوتاه‌ مدت (Catastrophic events)) به بخش نزديك به منشأ حوضه زاگرس در زمان ميوسن است.