مطالعه ميانبارهاي سيال و ايزوتوپ هاي پايدار كانسار مگنتيت- آپاتيت گزستان، ايران مركزي

كانسار مگنتيت- آپاتيت گزستان در 78 كيلومتري خاور بافق، در پهنه ايران مركزي و زيرپهنه بافق- پشت‌بادام قرار دارد. واحدهاي سنگي منطقه به سري ريزو تعلق دارند و متشكل از سنگ‌هاي كربناتي، شيل، توف، ماسه‌سنگ و سنگ‌هاي آتشفشاني هستند. سنگ‌هاي نفوذي به‌صورت استوك و دايك و با تركيب گرانوديوريت و گرانيت در بخش‌هاي مختلف رخنمون دارند. سنگ‌هاي تراكيتي و داسيتي منطقه در اثر دگرساني كلريتي به رنگ سبز ديده مي‏شوند و سنگ ميزبان كاني‌سازي آهن و فسفات است. دگرساني‌ها نيز بيشتر از نوع كلريتي وآرژيليك هستند، ولي دگرساني‌هاي سريسيتي، پتاسيك، سيليسي، تورماليني و اپيدوتي نيز در واحدهاي سنگي تشكيل شده‌اند. 5 شكل كاني‌سازي در كانسار گزستان ديده مي‌شود كه شامل كانسنگ آهن توده‌اي با كمي آپاتيت، كانسنگ آپاتيت- مگنتيت، رگه- رگچه‌هاي نامنظم (استوك‌ورك) در سنگ سبز برشي ‌شده، نوع پراكنده و رگه‌هاي توده‌اي خالص آپاتيتي هستند. در مطالعات ميانبارهاي سيال در كاني آپاتيت ميزان دما و شوري در آپاتيت نسل I بيشتر از آپاتيت نسل II است كه كاهش شوري در آپاتيت نسل II مي‌تواند حاصل آلودگي سيال‎هاي ماگمايي با آب‌هاي جوي در مراحل تأخيري كانه‌زايي باشد. تركيب ايزوتوپي پايدار اكسيژن، هيدروژن و كربن در مگنتيت، كوارتز، آپاتيت و كلسيت و همچنين محاسبه تركيب ايزوتوپي اكسيژن در سيال در حال تعادل با كاني هاي اكسيدي، منشأ آميختگي سيال‎هاي ماگمايي را با شورابه هاي حوضه اي براي كاني سازي در كانسار گزستان پيشنهاد مي‌كند.