معرفت‌شناسي حكمت نبوي در فلسفه سينايي

Epistemology of prophetic theosophy in Avicenna’s metaphysics

مراد از «حكمت نبوي» در اينجا نظام فكري و فلسفي‌اي است كه معتقد است پيامبر و فيلسوف نور معرفتشان را از مشكات و منبع واحد مي‌گيرند و معرفت يقيني فقط از آن منبع افاضه مي‌شود. بنابراين، در اين نوشتار كيفيت دستيابي به اين معرفت از جانب پيامبر و فيلسوف مورد بحث قرار مي‌گيرد. با اينكه به‌واسطه اين منشأ واحد مي‌توان وحدت نبوت و حكمت را نتيجه گرفت ولي نشان خواهيم داد كه هرگز از آن لازم نمي‌آيد كه فيلسوف نيز مقامي هم‌تراز با مقام پيامبر داشته باشد بلكه فيلسوف حتي در بالاترين مرتبه، از اسوه پيامبر تقليد مي‌كند و راه او را ادامه مي‌دهد.

By prophetic theosophy here is meant the philosophical and thinking order which believes that the prophet and philosopher have been taking the light of their knowledge from one source and Light and the certain knowledge must be emanated by that source. Then at this article the quality of obtaining to the knowledge will be discussed. However the one reference will lead to the unity of prophecy and wisdom, but as it will be shown that it cannot be resulted to considering the prophet and theosophers have had the same level, rather the theosophers in the heist level imitate the prophet continuing their ways and teachings.