رابطه بين مهارتهاي مديريت كوانتومي و قابليتهاي چابكي سازماني از طريق نقش ميانجي هوش سازماني در دانشگاه‌هاي دولتي منتخب اصفهان

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين مهارت‏هاي مديريت كوانتومي و قابليت‏هاي چابكي سازماني با نقش ميانجي هوش سازماني در مديران دانشگاه‌هاي دولتي منتخب شهر اصفهان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي همبستگي، مبتني بر معادلات ساختاري است، و جامعه آماري شامل كليه مديران دانشگاه‌هاي دولتي منتخب شهر اصفهان در سال 1394 بوده است. حجم نمونه از بين 286 نفر طبق فرمول كوكران 165 نفر، به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي برآورد شده و 151 نفر در تحليل استفاده شده است. براي جمع‌آوري داده‌ها از سه پرسشنامه،‌ مهارتهاي مديريت كوانتومي، قابليتهاي چابكي سازماني و هوش سازماني، استفاده شده است، روايي صوري و محتوايي پرسشنامه‌ها به تأييد متخصصين و روايي سازه از طريق تحليل عاملي تاييدي، و پايايي آنها نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 92/.، 93/.، و 97/. محاسبه گرديد. براي تجزيه‌ و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و مدل‌يابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم ‌افزارهاي آماري Spss23 ، Amos23 و EQS استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد، مهارتهاي مديريت كوانتومي با ضريب مسير (33/0=r) بر چابكي سازماني، و با ضريب مسير (41/0 r=) بر هوش سازماني، و هوش سازماني با ضريب مسير (78/0=r) بر چابكي سازماني تأثير گذار بوده است، و هوش سازماني رابطه بين مهارتهاي مديريت كوانتومي و قابليتهاي چابكي سازماني مديران دانشگاههاي منتخب اصفهان را بطور كامل ميانجي گري مي كند.