ارزيابي عدالت فضايي در توزيع خدمات روستايي شهرستان هاي استان اصفهان

عدالت فضايي با آموزه هاي انساني و علمي، در حقيقت موجب بروز ضعف ها و توان هاي نواحي مختلف مي ‌شود. از آنجا كه بيشتر سياست هاي تخصيص و توزيع منابع ملي و منطقه اي در كشور از طريق برنامه ريزي متمركز انجام مي گيرد، پژوهش حاضر در پي تحليل عدالت فضايي خدمات روستايي در استان اصفهان است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي است و داده هاي مورد نياز با روش اسنادي گردآوري شد. اين پژوهش با به‌كارگيري 8 شاخص خدمات روستايي متشكل از 77 معرف، انجام گرفت. داده ها با نرم افزارهاي SPSS و Excel تجزيه‌وتحليل شد. روايي شاخص ها با تحليل عاملي تأييدي انجام گرفت. سپس، به‌عنوان ورودي مدل تاكسونومي عددي با نرم افزار GIS به‌صورت نقشة طراحي شد. در اين پژوهش شهرستان ها از نظر توزيع خدمات روستايي به سه گروه عادلانه، نسبتاً عادلانه و ناعادلانه تقسيم شد. نتايج نشان‌دهندة وجود نابرابري در پراكنش خدمات بود و نشان داد خدمات روستايي به طور عادلانه در سطح شهرستان هاي استان اصفهان توزيع نشده است. به‌عبارت ديگر، در نقاط كم‌جمعيت تمركز مراكز خدماتي و در نقاط پرجمعيت تر كمبود خدمات رساني مشهود است و در توزيع خدمات روستايي در استان اصفهان هيچ توجهي به عامل بسيار مهم جمعيتي نشده است.