تغييرات ميزان كورتيزول بزاقي تحت استرس روانشناختي و ارتباط آن با مرور ذهني و ويژگي هاي شخصيتي

زمينه و هدف : شناسايي و پيش بيني تفاوت هاي جنسي در پاسخ هاي زيستي رفتاري به عوامل استرس زاي محيطي و تجربه استرس روانشناختي مورد توجه است. اين مطالعه به منظور ارزيابي تغييرات ميزان كورتيزول بزاقي تحت استرس روانشناختي و ارتباط آن با مرور ذهني و ويژگي هاي شخصيتي انجام گرديد. روش بررسي : در اين مطالعه مورد - شاهدي 45 دانشجوي رشته پزشكي دو ماه قبل از امتحان پايان ترم، پرسشنامه هاي NEO-PI و كنترل هيجاني ECQ را تكميل نمودند. نمونه هاي بزاق دانشجويان در شرايط بدون استرس امتحان (كنترل) و استرس امتحان جمع آوري و با تست الايزا اندازه گيري گرديد. يافته ها : تفاوت جنسي در مقدار كورتيزول بزاقي تحت استرس روانشناختي مشاهده نشد. بين ميانگين مقدار كورتيزول بزاقي گروه مورد و شاهد تفاوت آماري معني داري مشاهده شد (P<0.05). بين ويژگي روان نژندي و مرور ذهني با كورتيزول بزاقي رابطه مثبت (P<0.05) و بين بازبودن به تجربه و كنترل خشم با كورتيزول بزاقي رابطه منفي (P<0.05) يافت شد. روان نژندي، مرورذهني و كنترل خشم مي توانند واريانس (32درصد) قابل توجهي از كورتيزول بزاقي تحت استرس امتحان را پيش بيني كنند. نتيجه گيري : استرس سبب افزايش ترشح كورتيزول بزاقي بدون ارتباط با جنس مي گردد و افراد با ويژگي هاي شخصيتي متفاوت مستعد پاسخ هاي كورتيزولي بيشتر يا كمتر به استرس هستند.