ارزيابي و پهنه بندي كيفيت آب زيرزميني مناطق مهران و دهلران از لحاظ كشاورزي با روش هاي زمين آمار

در این پژوهش، بابهرهگرفتنازتحلیل­هایزمینآمار، خصوصیات شیمیایی آب­های زیرزمینی مناطق مهران و دهلران مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور 29 نمونه آب زیرزمینی از سال 1379 تا 1392 بررسی شده و از لحاظ هدایتالكتریكیآبو نسبتجذبیسدیم تحلیل شیمیایی گردید. نیم تغییرنمایتجربیهریكازپارامترها بااستفادهازنرم افزار GS+ محاسبهشده و با مدل­هایگوسین، كروی، خطی و نماییبرازشدادهشد،نتایجنشاندادكهساختارمكانیداده­هایكیفیآبزیرزمینیدراینمنطقهازمدلگوسین تبعیتمی­كند. سپسبهكمكنرمافزار Arc GIS 10.3 درون­یابیبهروش­هایكریجینگ، عكس فاصله و توابعپایه­ایشعاعیصورتگرفت. برای انتخاب مدل مناسب جهت برازش بر روی واریوگرام تجربی از مقدار میانگین مجذور مربعات خطا، كمتر و استحكام ساختار فضایی قوی­تر استفاده شد. نتایج حاصل از روش كریجینگ با عكس فاصله و توابعپایه­ایشعاعی به كمك معیارهای میانگین مجذور مربعات خطا و میانگین خطاكه میزان دقت را نشان می­دهد، مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت نتایج حاصل از محاسبه میانگین مجذور مربعات خطا و میانگین خطانشان داد كه روش كریجینگ نسبت به دو روش دیگر برتری دارد و از دقت بالا و خطای پایینی برخوردار است لذا درون­یابی با این روش صورت گرفت. درپایانبااستفاده از منطق فازی، طبقه­بندی ویلكاكس وطبقه­بندی سازمان جهانی بهداشتنقشهپهنه­بندیمنطقهموردمطالعه برای كشاورزی تهیهگردید. سپس برای نشان دادن تجمع مكانی غلظت­های عناصر از تحلیل نقاط داغ استفاده شد. با توجه به نقشه نهایی 38 درصد از آب­های زیرزمینی منطقه برای كشاورزی مناسب و نسبتا مناسب و 62 درصد نامناسب می­باشد، پس می­توان گفت كه كیفیت آب منطقه مورد مطالعه برای كشاورزی مطلوب نیست.