انقلاب اسلامي و صورت بندي گفتمان هاي قدرت در نظام بين الملل

وقوع انقلاب اسلامي، يكي از نقاط عطف در تاريخ روابط بين الملل بوده است. انقلاب اسلامي با طرح «اسلام سياسي»، گفتمانِ قدرت خود را مفصل بندي نموده و با حضور ميداني خود، صورت بندي گفتمان هاي قدرت در سطوح منطقه اي و بين المللي را متاثر ساخته است. مقاله حاضر مي كوشد به اين پرسش پاسخ دهد كه در فضاي رقابت و منازعه در دو سطح مذكور، صورت بندي گفتمان هاي قدرت تحت تاثير حضور ميداني گفتمان اسلام سياسي، چگونه متحول شده است؟ با بررسي دقيق فضاي تخاصم و تنازع گفتمان هاي قدرت در نظام بين الملل و زيرسيستم غرب آسيا با مبدائيت زماني وقوع انقلاب اسلامي در ايران و با بكارگيري ابزار تحليل گفتمان، مي توان خط سير تصاعدي گفتمان اسلام سياسي را در هندسه قدرت جهاني ترسيم و تبيين نمود. غيريت سازي اسلام سياسي با هر دو گفتمان هژمون نظام بين الملل يعني كمونيسم و ليبراليسم و به تبع آن با خرده گفتمان هاي وابسته منطقه غرب آسيا، موجبات افول و سقوط شماري از خرده گفتمان هاي وابسته منطقه غرب آسيا را فراهم نموده است.