تحليل فقهي - حقوقي عفو جاني توسط مجني عليه از مرگ

در عفو جاني توسط مجني عليه قبل از مرگ، به قربانيِ جنايت عمدي اجازه داده شده در برهه ي زمانيِ ايراد جنايت تا مرگ- به خصوص آنگاه كه خود را در شُرف موت مي‏بيند- جاني را از قصاص عضو و نفس عفو كرده يا حتي مصالحه نمايد. صحت اين اقدام نسبت به حقوق ناشي از جراحاتي كه در زمان عفو يا مصالحه محقق و مسلم است مورد تاييد فقها و حقوقدانان است، لكن در خصوص آثار پس از عفو جاني، مناقشات و ديدگاه هاي مختلفي مطرح شده است. لذا در اين مقاله، ضمن نقد و بررسي آراي فقهي مربوط به موضوع و تبيين رويكرد اتخاذشده در ماده 365 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392، بر مالكيت ابتدايي مجني عليه بر حق قصاص خويش و درنتيجه ترتيبي بودن مالكيت ورثه تاكيد شده است.