بررسي تطبيقي آيات خلود در جهنم از منظر علامه طباطبايي و فخر رازي

آياتي از قرآن كريم مانند: آيه 69 نساء، 64 احزاب، 23 جن و 17 حشر با لفظ «خالدين فيها» از مدت عذاب گناهكاران در جهنم ياد شده است. دائمي بودن يا پايان عذاب گناهكاران از مسائل مهمي است كه از ديرباز مورد اهتمام متكلمان، فلاسفه، عرفا و مفسران بوده است؛ گروهي راه افراط را در پيش گرفته و همه گناهكاران را گرفتار عذاب دائمي مي دانند و گروهي دچار تفريط شده و براي همه گناهكاران پايان عذاب را روا دانسته اند. در اين ميان علامه طباطبايي مفسر، فيلسوف و عارف برجسته شيعه و فخر رازي مفسر و متكلم برجسته اشعري، با تبيين عقلي مساله خلود، طبق مباني كلامي، تفسيري و فلسفي خويش، راه اعتدال را در پيش گرفته و مرز خلود و خالدين در جهنم را مشخص كرده اند. در مقاله پيش روي تلاش شده است تا ادله و مباني اين دو عالم بزرگ مورد تحليل و بررسي قرار گيرد و مهم ترين شبهات ارائه شده بر نظريه خلود نقد شود.