نقش واسطه اي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين سبك هاي دلبستگي و استحكام من با سازگاري با ناباروري در زنان

ناباروري تجربه اي سخت براي زنان است كه نياز به سازگاري هيجاني بالايي دارد. هدف پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه اي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين سبك هاي دلبستگي و استحكام من با سازگاري با ناباروري در زنان بود. تعداد 275 زن با ناباروري اوليه مراجعه كننده به درمانگاه ناباروري مركز تحقيقات بهداشت باروري وليعصر (بيمارستان امام خميني تهران) در اين پژوهش شركت كردند. از شركت­ كنندگان خواسته شد كه پرسشنامه اطلاعات جمعيت­ شناختي، مقياس دلبستگي بزرگسال (AAI)، مقياس استحكام من (ESS)، مقياس سازگاري با بيماري (AIS) و پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان (CERQ) را تكميل كنند. نتايج پژوهش نشان داد كه سبك دلبستگي ايمن، استحكام من و راهبردهاي انطباقي تنظيم شناختي هيجان با سازگاري با ناباروري همبستگي مثبت معنادار دارند. سبك­ هاي دلبستگي اجتنابي و دوسوگرا و راهبردهاي غيرانطباقي تنظيم شناختي هيجان با سازگاري با ناباروري همبستگي منفي معنادار داشتند. نتايج تحليل مسير نشان داد كه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين استحكام من و سازگاري با ناباروري نقش واسطه­ اي دارند. بر اساس يافته­ هاي پژوهش حاضر مي­ توان نتيجه گرفت كه متغيرهاي روانشناختي مي­توانند سطوح سازگاري با ناباروري را پيش ­بيني كنند. نتايج اين پژوهش مي تواند در شناسايي افراد در معرض خطر و طراحي مداخلات روانشناختي مفيد باشد