مكانيزم ترك خوردن فولاد ريختگي فريتي - آستنيتي

در فولادهاي ضد زنگ دو فازي (فريتي – آستنيتي) پر آلياژ خطر زيادي براي بروز ترك عمدتا گرم در اثر فرآيند جدايش ميكروسكوپي و تغيير مكانيزم تبلور در مرحله نهايي آن وجود دارد. مقاله حاضر ادامه مشكلات مطرح شده در تحقيقات قبلي (4-1) است. در محدوده درجه حرارت بالا ترك تحت يك مكانيزم جدا شدن بين دانه اي متناسب با تركيب شيميايي فولاد ظاهر مي شود كه در آن عوامل مختلف ساختاري در بروز ترك گرم موثر مي باشد. در فولادهاي ريختگي كم كربن و كم آلياژ سولفور نوع II، در فولادهاي پر كربن ابزاري جدايش شبكه سمانتيت ثانويه و يا اربوريت در مرزدانه هاي منجمد شده و در فولادهاي هدفيلد فسفر – كاربيد يوتكتيك كه انتقال دهنده آهن – منگنز و زمينه پرمنگنز با قابليت انحلال كم فسفر است. علل بروز ترك گرم هستند. اما در فولادهاي ريختگي دو فازي (دوبلكس) عامل فزاينده خطر بروز ترك وجود عناصر آلياژي زياد است كه مرتبط با فرآيندهاي رسوب بسياري از فازهاي ثانويه مي باشد.