بررسي مقايسه‌اي درد و كيفيت زندگي پس از عمل در بيماران هموروئيدوپكسي با استاپلر و همورروئيدكتومي در بيمارستان‌هاي مركزي تهران در سال94- 1393

سابقه و هدف: بیماری هموروئید، شایع ترین بیماری گوارشی و شایع­ترین علت خون ریزی دستگاه گوارش تحتانی است كه بیشترین شیوع آن در سنین 65-45 سال است و می­تواند كیفیت زندگی افراد بیمار را با ایجاد دردهای متنوع تحت تاثیر قرار دهد. روش بررسی: مطالعه حاضر یك بررسی مقطعی تحلیلی است روی بیماران مبتلا به هموروئید كه در طی یك سال (94-1393) به درمانگاه جراحی بیمارستان­های بوعلی و رسالت و میلاد شهر تهران مراجعه كرده و كاندید جراحی هموروئیدكتومی بودند، انجام شد. حجم نمونه در هر گروه (هموروئیدوپكسی با استاپلر و همورروئیدكتومی) 40 نفر در نظر گرفته شد كه پس از عمل جراحی، پرسشنامه­های SF36، VAS و MPQ در بیماران دو گروه توزیع شد و شاخص های مورد نظر اندازه گیری شد. سطح معنی­داری كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته­ ها: در این مطالعه بیشترین افراد شركت كننده مرد بودند (55%). كیفیت زندگی 6 ماه پس از عمل در افرادی كه تحت هموروئیدوپكسی با استاپلر قرار گرفتند بهتر از افراد هموروئیدكتومی بود. همچنین میانگین درد در افراد تحت هموروئیدوپكسی با استاپلر در 24 ساعت و 6 ماه پس از عمل جراحی به طور معنی­داری پایین­تر از افراد تحت هموروئیدكتومی بود. نتیجه­گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر و سایر مطالعات، هموروئیدوپكسی با استاپلر می­تواند جایگزینی مطمئن و مؤثر برای درمان هموروئید باشد كه كاهش درد بعد از عمل بیمار را به همراه دارد.