حذف همزمان شوري و بارآلي توسط فرآيند گياه‌پالايي

در اين تحقيق عملكرد دو گياه وتيور و نخل مرداب در حذف همزمان شوري و بار آلي مورد بررسي قرار گرفت. اين گياهان با پنج كيفيت مختلف با شوري به ترتيب 0، 5/2، 5، 5/7 و 10 dS/m و COD به ترتيب 300، 225، 150، 75 و 0 mg/L و آب خالص (به عنوان شاهد) آبياري شدند. هر دو گياه در راكتورهايي با شوري كمتر عملكرد بهتري در حذف شوري و بار آلي نشان دادند. نشانه‌هاي مسموميت شوري شامل سوختگي و پلاسيدگي در برگ‌ها در وتيور و نخل مرداب به ترتيب در هدايت الكتريكي بالاتر از 5/7 و 5 دسي زيمنس بر متر مشاهده شد. براي وتيور ميزان كاهش بار آلي در تيمارهاي مختلف متفاوت از 60 الي 12 درصد متغير بود و ميزان كاهش شوري نيز در تيمارهاي گوناگون از 53 الي 4 درصد مشاهده شد. براي نخل مرداب ميزان كاهش بار آلي در تيمارهاي مختلف متفاوت و از 49 الي 5 درصد متغير بود و ميزان كاهش شوري نيز در تيمارهاي گوناگون از 29 الي 1 درصد مشاهده شد. طبق نتايج برازش رگرسيون تعميم يافته، وجود بار آلي روي مشخصات مورفولوژيكي گياهان تاثير قابل توجهي نداشت و تنها ميزان شوري فاضلاب كنترل كننده مشخصات رشدي گياهان بود.