انسان شناسي نظريه‌هاي امنيت: پيش پارادايم روح محور(عزت‌جو) در روابط بين‌الملل:بررسي موردي عزت‌جوئي ج.ا. ايران در دفاع مقدس

كليه نظريه‌هاي روابط بين‌الملل، بر انسان‌شناسي «عقل‌محور» يا «ميل‌محور» خاصي استوارند، با اندكي تأمل مي‌توان تقسيم بندي جديدي از پارادايم‌هاي امنيتي روابط بين‌الملل ارائه داد. بنابراين مي‌توان در كنار دو پارادايم «عقل محور» و پارادايم «ميل محور» از پارادايم سوم و جديدي بنام پيش پارادايم «روح‌محور» نام برد. لذا با توجه به پيش پارادايم روح محور، سؤال اصلي پژوهش پيش‌رو بر اين اساس شكل گرفته كه آيا مفاهيم ديگري بجز كسب «قدرت» و «امنيت» همچون «عزت‌جويي و منزلت‌طلبي» قابليت تبيين سياست خارجي ج.ا.ايران را در دوران دفاع مقدس دارد؟ بنابراين مقاله حاضر با كاربست «نظريه انسان شناسي فلسفي» و مفهوم تحليلي «عزت‌جوئي و منزلت‌طلبي» در پي نشان دادن اين فرضيه است كه مفاهيم ديگري بجز كسب قدرت و امنيت همچون «عزت‌جوئي و منزلت‌طلبي» قابليت تبيين سياست خارجي ج.ا.ايران را در دوران دفاع مقدس دارد؟ يافته‌هاي تحقيق نشان خواهد داد كه رفتار و اقدامات ج.ا.ايران به عنوان موجوديتي اجتماعي در دوران دفاع مقدس با هدف تأمين عزت نفس ملي و كسب عزت و منزلت بوده است. همچنين مي‌توان مفهوم «عزت‌جوئي و منزلت‌طلبي» را به سه مؤلفه «محدوديت خودخواسته در منازعات»، «اولويت هويت» و «منزلت‌جوئي» تبديل و منازعات ج.ا.ايران در دفاع مقدس را تشريح و تبيين كرد.