ارزيابي عملكرد مدل RegCM4 در برآورد تابش (مطالعه موردي: استان چهارمحال و بختياري)

ميزان انرژي دريافتي از خورشيد در تراز زمين يكي از داده‌هاي مورد نياز در برآورد آب مصرفي گياهان، مطالعات مرتبط با انرژي‌هاي پاك و اقليم‌شناسي است. در اين پژوهش، عملكرد دو روش برآورد تابش كلي خورشيد بر يك رويه افقي با استفاده از روش‌هاي آماري و ديناميكي مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت انجام اين مطالعه از داده هاي شش ايستگاه همديدي خودكار سازمان هواشناسي كشور واقع در استان چهارمحال و بختياري استفاده شد. جهت اجراي مدل اقليم منطقه‌اي (RegCM نسخه 4.0) داده‌هاي شرايط مرزي و اوليه 1NNRP، در دوره زماني 2010 تا 2014 مورد استفاده قرار گرفت. مدل در هجده تراز سيگما، با گام مكاني 30 كيلومتر و گام زماني 150 دقيقه اجرا شد. مدل آنگستروم به عنوان روش آماري مناسب جهت ارزيابي انتخاب و مقادير ضرايب آن براي تمامي ماه‌هاي سال و نقاط مورد مطالعه واسنجي شد. نتايج بيان‌گر آن است كه توانايي مدل آنگستروم در برآورد تابش ماه ژوئن در مقايسه با ساير ماه‌ها بيشتر است. كمترين RMSE و كمترين خطاي اريبي به ميزان W m-21 در اين ماه ديده مي شود. در اين مدل بيشينه و كمينه ريشه ميانگين مربع خطاها به ترتيب 321 و W m-21 در ايستگاه‌هاي اردل و شهركرد مشاهده شد. كمينه مقدار RMSE براي مدل RegCM با W m-210 در ماه‌هاي گرم سال (ژوئن تا سپتامبر) ديده مي‌شود و ماه فوريه بيشترين ميزان ميانگين ريشه دوم خطا را به ميزان W m-2480 داشته است. كمترين ميانگين ريشه دوم خطاي اين مدل در ماه سپتامبر ايستگاه بروجن ديده مي‌شود و بيشترين مقدار اين آماره مربوط به ايستگاه اردل است. ميانگين ريشه دوم خطاها در كل منطقه W m-2175 مي باشد. مدل آنگستروم در 73 درصد مواقع كم برآوردگر بوده، در حالي كه مدل RegCM در 93 درصد مواقع بيش برآوردي داشته است.