بررسي فقهي امكان توسعه ركن مادي جرم قذف به افعال غيركلامي

.فارغ از اختلاف نظري كه فقيهان در موضوع قذف داشته و مشهور ايشان قذف را به نسبت دادن زنا يا لواط به ديگري تعريف كرده اند و بعضي انتساب به سحق را هم داخل در تعريف قذف دانسته اند، اكثر فقه پژوهان تحقق آن را تفوه به هر كلام و سخني دانسته اند كه حاكي از نسبت فوق باشد. مطابق اين تعريف تفوه و تكلم در تكون جرم قذف نقشي اساسي ايفا ميكند. گويي ركن مادي اين جرم انتساب ويژه كلامي و گفتاري است. از اين رو فقه پژوهان، اين جرم را از جهت اثبات با بينه (=شهادت) در مقابل برخي ديگر از جرايم كه قائم به مبصرات هستند قائم به سمع و استماع دانسته اند. اين نوشتار با بررسي اين مسأله و با ملاحظه واقعيات دنياي معاصر كه اَشكال ارتباطي نيز صوري نو به خود گرفته اند معتقد است: مواردي مثل كتابت در عالم تكوين (نوشته بر كاغذ) ثبت در فضاي مجازي (تايپ) ، كاريكاتور، فتوشاپ و ... يا استفاده از هر طريق ديگر كه در آن انتساب به زنا و يا لواط محرز بوده و دلالت آن امر بر اين نسبت، عرفي باشد براي تحقق عنوان مجرمانه قذف كفايت مي كند اگر چه سخن و يا گفتاري در ميان نباشد. ظاهراً نويسندگان در ارائه مختار خود متفرد بوده و اين نظر در تحقيقات ديگران مسبوق به سابقه نمي باشد. اين مقاله در راستاي مدلل نمودن اين نظريه بسط و سامان يافته است.