گشايش در مناجات امام جواد (ع)

از ميان دعاها و مناجات هاي أئمّه (ع)، آنچه به دست ما رسيده است همه سرشار از آموزه هاي بلند معنوي و عرفاني است. مناجات هاي أئمّه (ع) كه از عمق جان آنان سرچشمه گرفته، سخني است برخواسته از دل در ارتباط با خالق جهان هستي، آنگاه كه در عالم تنهايي به درد دل هاي عاشقانه و عارفانه مي پرداختند. امامان معصوم (ع) در ارتباط با مردم، با هر يك به فراخور فهم و درك و شأن و منزلت طرف مقابل سخن مي گفتند، امّا آنگاه كه با خداي بلندمرتبه سخن مي گفتند از دو ويژگي مهم برخوردار بود يكي عظمت خالق و ديگري بلنداي نظر امام و شناخت امام معصوم (ع) بدان گونه كه در مناجات هاي امام حسين (ع) و امام سيدالساجدين (ع) در دعاي فرازمند عرفه و ساير دعاها و مناجات ها پيداست. اينك در گفتار كوتاه نگاهي خواهيم داشت به مناجات هاي دهگانه امام جواد (ع) كه در ده موضوع مختلف بيان شده و هريك راه گشايي عظيم براي حلّ مشكلات انسان مي باشد. دل دادن و فرا نوشيدن اين مناجات ها، چگونگي ارتباط جوادالائمه (ع) را با خداوند بزرگ بازگو مي كند. و ما را بر آن مي دارد كه برپاي اين الگوي ارزشمند با خالق هستي سخن بگوييم