ارزيابي آموزش هاي محيط زيستي و اثر آن بر آگاهي و دانش پرسنل شركت نفت (مطالعه موردي پالايشگاه تهران)

هدف تحقيق حاضر بررسي و ارزيابي آموزش­ هاي محيط زيستي و اثر آن بر آگاهي و دانش پرسنل شركت نفت مي­باشد. جامعه آماري اين تحقيق 1080 نفر از پرسنل پالايشگاه نفت تهران است كه در سال 1392 در دوره زيست محيطي كه توسط اداره بهداشت، ايمني و محيط زيست پالايشگاه نفت برگزار شده است، شركت داشته ­اند. از اين ميان با استفاده از فرمول كوكران 146 نفر به عنوان نمونه و با استفاده از نمونه­ گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. بررسي ضريب همبستگي اسپيرمن نشان داد بين ميزان شركت در كلاس­هاي آموزش زيست محيطي، ميزان رضايت از محتواي (هدف) آموزشي، ميزان رضايت از آموزش­گر دوره، از روش تدريس، از زمان و مكان دوره، از امكانات و تجهيزات دوره، از اجراي دوره، از ارزشيابي دوره و انگيزه مشاركت در دوره­هاي آموزشي با دانش زيست محيطي پاسخگويان رابطه مثبت و معني داري در سطح 99 درصد وجود دارد. هم­چنين بين ميزان شركت در كلاس هاي آموزشي و ميزان رضايت از ارزشيابي دوره با نگرش پاسخگويان نسبت به محيط­زيست و آلاينده ­هاي نفتي رابطه مثبت و معني داري در سطح 99 درصد وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه حاكي از آن است كه متغيرهاي پيش­بين (اعم از ميزان رضايت از امكانات و تجهيزات دوره، رضايت از زمان و مكان دوره و ميزان رضايت از محتواي آموزشي) 9/67 درصد از ميزان نوسانات متغير وابسته (دانش زيست محيطي) را تبيين مي­كنند. همچنين متغيرهاي ميزان رضايت از محتواي آموزشي و ميزان شركت در كلاس هاي آموزش زيست محيطي 83 درصد از ميزان نوسانات متغير نگرش نسبت به محيط زيست و آلاينده­هاي نفتي را تبيين مي­كنند.