بررسي تفسيري سير تعامل پيامبراكرم با اهل كتاب در مكه

روايتگري آيات وحي از دوران رسالت پيامبر در مكه و قراين متقن تاريخي، جملگي بر حضور اهل كتاب در مكه و تعامل پيوسته آنان با پيامبر و مسلمانان گواهي مي دهد. تعاملي كه با تجليل از اهل كتاب آغازگشته، به سوال هاي آنان پاسخ درخور داده و حتي مرجعيت علمي ايشان در بازگويي سرگذشت مردمان پيشين را پذيرفته است، اما در همان نيمه نخست دوران نزول وحي در مكه، به چند دستگي اهل كتاب و اختلاف و ترديد آنان در فهم تورات اشاره كرده و گروهي را با تندترين بيان نقد نموده است. نقدي كه در گذر سال ها با تيره شدن روابط اين دو قطب توحيدي افزايش يافته و به تناسب آن از آيات تجليل كاسته شده، چنان كه در آخرين فقرات وحي كه فضاي مجادله ميان مسلمانان و اهل كتاب شكل گرفته، امتِ پيامبر فرمان يافته اند تا از جدال با دشمنان موحد خود اعراض نمايند، با اين همه نگاه قرآن به تعاملات ميان اين دو قطب توحيدي در سراسر سال هاي رسالت پيامبر در مكه مثبت بوده و آن گونه كه با تجليل از مومنان ديگر اديان آغاز گرديده با فرمان مسلمانان به جدال احسن و تكيه بر مشتركات با اهل كتاب خاتمه يافته است.