خودفراموشي و زمينه هاي آن با تاكيد بر آيه 19 حشر

خودفراموشي يكي از مسائل مهم انسان شناختي و از مفاهيم مهم علوم انساني است. در قرآن كريم از آن به عنوان «نسيان نفس» ياد شده و اصطلاح امروزي آن «ازخودبيگانگي» يا به ديگر سخن «اليناسيون» است كه در عصر كنوني طرح شده و مورد توجه فيلسوفان و عالمان علوم انساني قرار گرفته است. در بينش قرآني، خودفراموشي حالتي رواني و فكري است كه برخلاف حيوان، در انسان پيدا مي شود؛ زيرا فقط انسان است كه مي تواند هويت واقعي خويش را با علم آگاهانه حضوري بيابد يا از آن غافل شود و يا آن را بفروشد و از آن بيگانه شود. پژوهش پيش رو، از جمله پژوهش هاي كاربردي در حوزه قرآن پژوهي است كه ماهيت خودفراموشي را بررسي و عوامل و زمينه هاي اين بحران را در ابعاد سه گانه؛ اعتقادي، اخلاقي و رفتاري تحليل و تبيين كرده است.