ارزيابي انتقادي فمينيسم از منظر اخلاقي

بسياري از فمينيست ها قائل هستند نقش ها و اشكال رفتاري ملازم با «جنسيت» زن بودن را جوامع مختلف بطور تاريخي توليد كرده اند. اخلاق فمينيستي تلاشي است براي بازنگري و بازسازي تفكر دوباره درباره جنبه هاي اخلاق سنتي غرب كه تجربيات اخلاق زنان را بي ارزش و كم بها تلقي كرده است. و معتقدند در تاريخ دوهزار ساله اخلاق غرب صداي اخلاق زنانه غايب بوده لذا براي پايان دادن به اين نابرابري و عدم تعادل مي گويند: جنسيت نه تنها در اصل انسانيت، و نه در مسائل اخلاقي و رفتارهاي اخلاقي تاثيرگذار نيست. فمينيسم با قائل شدن به تشابه زنان و مردان در حوزه رفتارهاي اخلاقي نقش هاي جنسيتي اخلاقي كه نظام آفرينش برعهده هر يك از زن و مرد نهاده را فراموش كرده و با طرح مشابهت و همساني زنان و مردان به اخلاق «زن مرد Androgyny» رو آورده است كه اين گونه نگرش ها پيامدهاي غيراخلاقي همچون نفي خانواده، همجنس گرايي و امحاء تفاوت هاي فطري زنان و مردان را در پي داشته است. اين نوشتار ضمن جريان شناسي نحله هاي مختلف فمينيستي، در راستاي نقد تاثيرگذاري آنها روي اخلاق، به پيامدهاي اخلاقي ديدگاه هاي فمينيستي پرداخته است.