نقش واسطه اي خلاقيت فردي در رابطه كنجكاوي با بهزيستي روان شناختي و افسردگي

هدف اين پژوهش تعيين رابطه كنجكاوي با بهزيستي روان شناختي و افسردگي با توجه به نقش واسطه گري خلاقيت فردي بود. 391 دانشجوي مقطع كارشناسي دانشگاه شهيد چمران اهواز در سال تحصيلي 95-1394 بر اساس نمونه برداري تصادفي خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و به مقياس هاي كنجكاوي (كاشدان، رز و فينچام، 2004)، خلاقيت فردي (رابيتزچك، 1998)، بهزيستي روان شناختي (ريف، 1989) و افسردگي (بك، استير و براون، 1966) پاسخ دادند. مدل پيشنهادي با روش مدل سازي معادلات ساختاري ارزيابي شد. يافته ها نشان داد كنجكاوي اثرمستقيم بر بهزيستي روان شناختي و افسردگي دارد و به طور غيرمستقيم از طريق خلاقيت فردي منجر به افزايش بهزيستي روان شناختي و كاهش افسردگي مي شود. بر اين اساس خلاقيت فردي نقش واسطه اي در رابطه كنجكاوي بابهزيستي روان شناختي و افسردگي ايفا مي كند. اين يافته بر نقش مستقيم و غيرمستقيم ويژگي شناختي در تحقق توانايي هاي بالقوه در ارتقاي سلامت و بهزيستي رواني تاكيد دارد.

This study aimed to examine the mediating role of personal initiative in the relationship between curiosity and psychological well-being and depression. The sample consisted of 391 students from ShahidChamran University of Ahvaz, Iran in academic year 2015, 2016. The sample were selected using multi-stage random cluster sampling method. The participants completed the Curiosity Scale (CS, Kashehdan, Rose, Fincham, 2004), the Personal Initiative Scale (PI, Robitschek, 1998), the Psychological Well-Being Scale (PWBS, Ryff, 1989) and the Depression Scale (DS: Beck, Steer & Brown, 1966).The proposed model fit was examined through structural equation modeling (SEM). The results indicated a direct effect of curiosity on the psychological well-being and depression. Personal initiative played mediating role in the relationship between curiosity and psychological well-being and depression. The findings suggested the direct and indirect roles of cognitive characteristic in fulfilling the potentials and enhancing mental and psychological health.