كارايي و اثربخشي در محيط تصادفي با شاخص هاي بازه اي

تحليل پوششي داده­ ها (DEA) تكنيكي ناپارامتري بر مبناي برنامه­ريزي رياضي براي مشخص كردن كارايي مجموعه ­اي از واحدهاي تصميم­ گيرنده (DMU) متجانس است. در مدل­ هاي مختلف DEA تغيير تقاضا سبب تغيير در سطح خروجي مي­شود و هم چنين سبب تغيير در ناكارايي يك شركت خواهد شد. اغلب يك شركت مي­تواند ورودي­ هاي موثر بر سطح خروجي تنظيم كند. مدلي­هايي با استفاده از تكنيك هاي مبتني بر DEA طراحي شده كه تغييرات تقاضا را به حساب مي­آورد و با روش برنامه ­ريزي ظرفيت كوتاه مدت، اثربخشي سيستم توليد شركت را تحت تقاضا احتمالي معين كرده است. در تحليل پوششي داده ­ها فرض بر اين است كه داده ­هاي ورودي- خروجي و تقاضا دقيق باشند، در بعضي از مواقع داده­ ها با اختلاف و يا با اشتباه مشاهده مي­شوند بنابراين عدم قطعيت داده­ ها در نيل به اهداف از پيش تعيين شده دخيل است. براي اندازه­ گيري اثربخشي توسعه دادن تكنيك­ هاي DEA در بررسي عدم قطعيت داده ­ها مهم است. داده­هاي ورودي- خروجي و تقاضا مي­تواند به صورت احتمالي، بازه­اي، ترتيبي و غيره باشد. اين مقاله در مورد داده ­هاي نادقيق كه به صورت بازه­اي هستند تمركز مي­شود و مدل­هايي براي محاسبه اثربخشي و بررسي اثر تقاضا احتمالي با داده­ هاي بازه­ايي ارائه خواهد شد.