كيفيت افشا و پاداش مديريت

Disclosure Quality and Management Bonus

در اين پژوهش با استفاده از داده‌هاي تاريخي سال‌هاي 1393-1389 مربوط به هفتاد و پنج شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، ارتباط كيفيت افشا و پاداش مديريت مورد مطالعه قرار گرفت. شواهد تجربي ساير كشورها نشان مي‌دهد بين كيفيت افشا و پاداش مديران ارتباطي مستقيم و معني‌دار وجود دارد. براي آزمون فرضيه‌ها از رگرسيون چندمتغيره با داده‌هاي تركيبي استفاده شده است. با توجه به اين‌كه افشاي به موقع و مربوط به ذي‌نفعان در تصميم‌گيري‌هاي آن‌ها مي‌تواند كمك كند و هم‌چنين در اين راستا كه پاداش مديران ارشد مي‌تواند مرتبط با افشا باشد يا خير، نتايج پژوهش حاضر مي‌تواند به قانون‌گذران و استفاده‌كنندگان در مورد كيفيت افشاي موجود در گزارش‌گري مالي رهنمون دهد. يافته‌هاي حاصل از فرضيه‌ي اول پژوهش بيان مي‌كند كه بين كيفيت افشا و پاداش نقدي پرداختي ارتباط معني‌دار و معكوس وجود دارد. هم‌چنين يافته‌هاي حاصل از فرضيه‌ي دوم پژوهش بيان مي‌كند كه بين كيفيت افشا و پاداش غيرنقدي ارتباط معني‌دار و معكوس وجود دارد. يافته‌هاي حاصل از فرضيه‌هاي پژوهش فرضيه‌ي خطر اخلاقي را مبني بر احتمال سوء مديريت براي دريافت پاداش بيشتر تأييد مي‌كند.

This paper studies management bonus and disclosure quality, using historical data of firms listed in the Tehran Stock Exchange during the period from 2010 to 2014. The empirical evidence from other countries shows a significant positive correlation between management bonus and disclosure quality. To test the hypotheses the multivariate regression with panel data is used. The results of the first hypothesis test suggest that there is a significant negative relation between the cash bonus payment and disclosure quality. The results of the second hypothesis test suggest that there is a significant negative relation between non-cash bonus payment and disclosure quality too. The findings of the research hypotheses confirm moral hazard hypothesis of possibility for mismanagement to get more bonus.