نقد ديدگاه تفسيري قرضاوي با تاكيد بر تفسير آيات حرمت غناء

A Critical Study of Qarzavi`s Exegetic View with an Emphasis on the Verses Denoting Forbidden Quality of Ghena, Song

غنا از موضوعات فقهي است كه در طول تاريخ، فقهاي مسلمان از همه مذاهب اسلامي در باره آن نظر داده و ابعاد آن را واكاوي نموده‌اند، با اين‌ همه در پژوهش‌هاي آنان به ظرفيت قرآن در آن موضوع، كمتر توجه شده است، تنها كسي كه تا حدودي براي اثبات نظر خود به آيات قرآن توجه كرده، يوسف قرضاوي است. او با تحليل آيات قرآن، به حليت غنا حكم كرده است. در اين مقاله پس از نگاهي اجمالي به ديدگاه فقهاي شيعه و سني در باره حكم غنا، ديدگاه و ادله قرضاوي بررسي و نقد شده و با نگاهي قرآني، حرمت ذاتي غنا ثابت گرديده است، همچنين با توجه به اينكه حكم حرمت ذاتي و يا عرضي غنا از موضوع‌هاي مهم و پيچيده فقه است، ظرفيت فقهي قرآن و روايات تفسيري، تبيين شده است.

Ghena has been known a feqhi topic viewed about by all Muslim foqaha from all denominations since beginning of this field of study. In their studies, however, little attention has been paid to the capability of the Quran for the subject. Qarzavi may be known the only one paying attention to the Quran in his study of the topic. Analyzing Quranic verses, he has known ghena to be lawful. Reviewing Shiite and Sunni foqaha`s views briefly, Qarzavi`s view has been studied critically and, with a Quranic approach, ghena`s essential state of being forbidden has been proved. In addition, as viewing essentially or accidentally ghena as forbidden is regarded as an important and complicated topic in fiqh, the capability of verses and traditions has been explained.