استفاده از مواد جاذب رطوبت پليمري در كشاورزي به منظور افزايش ذخيره رطوبت خاك

يك روش جديد در پرورش گياهان استفاده از پليمرهاي مصنوعي ژل شكل براي نگهداري آب در خاك، به ويژه در خاكهاي ماسه اي است. به تازگي يك سري از اين پليمرها، كه شامل فرمول هاي جديد اصلاح كننده خاك ميباشند، براي توليد محصولات كشاورزي بخصوص براي استفاده در شرايط آب و هوايي خشك و نيمه خشك گسترش يافته است. نقش اين مواد افزايش ظرفيت نگهداري آب، خاك است كه به وسيله آزمايش هاي مزرعه اي و گلخانه اي به اثبات رسيده است (جانسون، 1984م). توليد محصول در خاكهاي درشت بافت بيشتر به دليل ظرفيت نگهداري كم آب و تلفات آب به عمق (به علت نفوذ زياد) محدوديت پيدا مي كند كه سبب كاهش بهره دهي مصرف آب و كود به كار برده شده، توسط گياهان ميگردد (سيوا پالان، 2001 م). هيدروژل هاي معمول در كشاورزي و باغباني ذرات جامدي بوده كه داراي ظرفيت 1500 - 400 گرم آب در هر گرم هيدروژل مي باشد (بومن و اونز، 1991م، پتروسون، 2002 م) از اين رو در مناطق خشك خشك به دليل كمي بارندگي و روبه رو بودن با مشك كم آبي و نگهداري آب خاك از اهميت ويژه اي برخودار است، تحقيقات براي استفاده از اين اصلاح كننده هاي خاك مورد توجه واقع شده است.