تاثير رهبري تحول گرا بر توانمندسازي روانشناختي كاركنان به منظور توسعه قابليت ها و فعاليت هاي كارآفريني در سازمان

امروزه واكنش موفقيت آميز و پوياي هر سازماني در گستره رقابت ها و تغييرات جهاني مستلزم تغيير در فعاليت هاي سازماني، چگونگي اداره آنها و بخصوص رهبري است. رهبراني كه با ژرف نگري، تزريق ارزشها، و پيوند دادن علائق فردي و جمعي سازمان را ياري رسانده و همچنين با حمايت از افكار و ايده هاي جديد، زمينه را براي توسعه و بهبود فعاليت ها و قابليت هاي كارآفريني فراهم مي سازند. پژوهش حاضر به تبيين تاثير رهبري تحول گرا بر توانمندسازي روانشناختي كاركنان به منظور توسعه قابليت ها و فعاليت هاي كارآفريني در سازمان پرداخته است. اين پژوهش كاربردي و از نوع توصيفي پيمايشي است. نمونه آماري با استناد به فرمول كوكران 254 نفر از بين كاركنان دانشگاه لرستان (اعضاي هيئت علمي و كارمندان) به تعداد750 نفر و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انخاب شده است. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه بوده كه روايي آن از روش اعتبار محتوا و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ تاييد شده است. براي بررسي و آزمون فرضيه ها از رويكرد معادلات ساختاري و نرم افزار Amos استفاده گرديده است. كه نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در سطح خطاي 05/0 رهبري تحول گرا تاثير مثبت و معناداري بر توانمند سازي روانشناختي و كارآفريني سازماني دارد. به علاوه مي توان عنوان نمود كه در سطح خطاي 05/0 توانمندسازي روانشناختي نقش متغير ميانجي در تاثير رهبري تحول گرا بر كارآفريني سازماني دارد