الگوي پراكنش مكاني گونه هاي درختي در جنگل هاي حاشيه رودخانه (مطالعه موردي: پناهگاه حيات وحش كرخه)

شناخت الگوي مكاني درختان جنگلي در طراحي الگوي مديريتي مناسب براي حفاظت و احياي توده هاي جنگلي نقش موثري دارد. اين پژوهش، با هدف تجزيه و تحليل الگوي پراكنش درختان در پناهگاه حيات وحش كرخه (بخشي از جنگل هاي حاشيه رودخانه كرخه)، بررسي ميزان تغييرپذيري و الگوي تغييرات آنها نسبت به فاصله از رودخانه، انجام گرفت. تعداد پايه هاي درختان پده، گز و درختچه سريم در 117 قطعه نمونه، روي ترانسكت هايي موازي با فاصله 500 متر از يكديگر و عمود بر رودخانه شمارش شدند. سپس با استفاده از روش هاي زمين آماري الگوي پراكنش آنها مورد تحليل قرار گرفت. واريوگرام تعداد گونه هاي پده و سريم با مدل كروي، گز و كل گونه ها با مدل نمايي مطابقت داشته و وجود همبستگي مكاني را نشان دادند. دامنه تاثير واريوگرام گز 186 متر، پده 362 متر، سريم 749 متر و تعداد كل گونه ها 208 متر است. نقشه هاي كريجينگ نيز نشان دادند كه گونه هاي موجود داراي همبستگي مكاني هستند. بيشترين پراكنش گونه ها نزديك رودخانه بوده و با دورشدن از رودخانه، تعداد هر سه گونه كاهش مي يابد. اين موضوع، اهميت مديريت و حفاظت جنگل هاي حاشيه رودخانه و جلوگيري از تخريب و كاهش مرز پوشش جنگلي را تاييد مي نمايد.