شناسايي مولفه هاي بهينه گي نهادهاي تامين‎كننده خدمات مالي در ناحيه روستايي جنگلي– كوهستاني بخش بندپي شرقي شهرستان بابل

يكي از مهم­ترين ابزار برون­رفت از فقر، تامين خدمات مالي مورد نياز روستاييان است. علي­رغم اهميت اين موضوع، ارائه خدمات مالي در نواحي روستايي با كمبود شديد سرمايه همراه است. بررسي‎ها نشان مي­دهد تنها 5 درصد از كشاورزان در نواحي روستايي آفريقا و حدود 15 درصد در آسيا و آمريكاي لاتين به اعتبارات مالي رسمي كشورشان دسترسي دارند. پژوهش حاضر، با هدف شناسايي مولفه­ هاي بهينه­ گي نهادهاي تامين‎كننده خدمات مالي، اين مسئله را به طور موردي در ناحيه جنگلي- كواستاني بخش بندپي شرقي شهرستان بابل مورد بررسي قرار داده است. رويكرد اين پژوهش، كيفي و راهبرد آن تحليل محتوا است. داده­هاي لازم، با مشاركت 25 نفر از روستاييان و با ابزار مصاحبه نيمه ­ساختاريافته و مشاهده مستقيم گرآوري شده است. شيوه نمونه­ گيري، به روش هدفمند با حد اشباع نظري و شيوه تجزيه و تحليل داده ­ها نيز تحليل محتواي كيفي با رويكرد استقرائي بوده است. داده­ هاي تحقيق شامل متن مصاحبه­ ها، به واحدهاي معني تقسيم و سپس با فشرده­ سازي خلاصه شده­ و در نهايت، با شيوه استقرائي طبقات فرعي استخراج و مضمون ­هاي اصلي از آن انتزاع شده است. يافته ­هاي نهايي شامل شش مضمون اصليِ قابليت انعطاف­ پذيري، قابليت دسترسي، قابليت فهم و ساد­گي، قابليت اعتماد، قابليت ارائه در تمام ابعاد خدمات مالي و قابليت پوشش گسترده است كه هر كدام به طبقات فرعي­ تر تقسيم مي­گردد. نتيجه اين كه، براي نهادسازي­ هاي مالي روستايي بايد با در نظر گرفتن ويژگي­ هاي خاص همان نواحي، بر قابليت­ هاي نهادي مذكور تاكيد كرد. همچنين، در بررسي اين گونه مسائل، اتخاذ رويكرد كيفي و بررسي آن در بستر وقوع، مي ­تواند رويكرد مناسبي باشد.