شخصيت ضد اجتماعي؛ نقش خلق و خو، سبك هاي فرزند پروري و طرح واره هاي ناسازگار اوليه

هدف اصلي اين پژوهش، بررسي برازش مدل تبيين اختلال شخصيت ضداجتماعي بر اساس طرح واره ناسازگار اوليه، سبك هاي فرزندپروري و خلق و خو بود. در اين پژوهش، 412 دانشجو (244 پسر و 168 دختر) از دانشگاه هاي شهر قم به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. پرسش نامه هاي چند محوري ميلون 3 (MCMI_III)، طرح واره ناسازگاراوليه يانگ (YSQ-SF)، فرزند پروري يانگ (YPI) و خلق و خوي كلونينجر (TCI) را تكميل كردند. داده ها با روش تحليل عامل اكتشافي، تاييدي و معادلات ساختاري بررسي شد. اعتبار و روايي ابزارها، تاييد و مدل ساختاري، از شاخص هاي برازندگي مطلوب و رضايت بخشي در نمونه پژوهش برخوردار بود. نتايج نشان داد كه ضرايب مسير مستقيم سبك هاي فرزندپروري و خلق و خو، به اختلال شخصيت ضداجتماعي معنا دارند. اما ضرايب مسير معرف نقش واسطه اي طرح واره هاي ناسازگاراوليه معنادار نبودند. علي رغم توان بالاي سبك هاي فرزندپروري و ابعاد خلق وخو در تبيين شخصيت ضداجتماعي، نقش واسطه اي طرح واره هاي ناسازگار اوليه بين سبك هاي فرزندپروري و خلق و خو، با شخصيت ضداجتماعي معنادار نبودند. معنادار نبودن نقش واسطه اي طرح واره ها، احتمالاً ناشي از متناظر بودن سبك هاي فرزندپروري و طر ح واره ها و همبستگي بالاي آنهاست.