برنامه ريزي مقاصد گردشگري با تاكيد بر توسعه پايدار اقتصادي (مطالعه موردي: شهر كياسر، شهرستان ساري)

گردشگري يكي از منابع اصلي درآمد ملي كشورهاي توسعه يافته و برخي كشورهاي در حال توسعه را تشكيل مي دهد. بسياري از كشورهاي پيشرفته و درحال توسعه با درك جايگاه جهانگردي در چرخه اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، ارتباطات و مسائل سياسي اين فعاليت انساني و پويا و صنعت بدون آلودگي را سرلوحه فعاليت هاي پيشرو در كشورشان قرار داده اند. هدف از پژوهش حاضر مطالعه و تدوين برنامه راهبردي و اجرايي توسعه صنعت گردشگري در راستاي رشد و توسعه اقتصادي در شهر كياسر مي باشد. ادبيات تحقيق از منابع اسنادي- كتابخانه اي و همچنين روش پيمايشي گرداوري شده است. روش تحقيق از نوع هدفتوصيفي- تحليلي مي باشد و با استفاده از مدل برنامه ريزي استراتژيك SWOT، نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهديد توسعه گردشگري شهر شناسايي و راهبردهاي مناسب در راستاي توسعه گردشگري در منطقه ارائه شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد، باوجود جاذبه هاي فراوان اكو توريستي، شهر كياسر نتوانسته از فرصت هاي پيش رو استفاده لازم را درزمينه اقتصادي به عمل بياورد. از مهم ترين نقاط ضعف آن نيز نبود برنامه ريزي هاي جامع توسعه گردشگري، ضعف مديريتي و نبود سرمايه لازم در اين زمينه مي باشد. راهبردهاي تهاجمي تدوين شده توسعه گردشگري شهر كياسر به ايجاد يك نظام برنامه ريزي مناسب، فراهم آوردن امنيت در شهر، دسترسي آسان و توجه به فرهنگ و آداب ورسوم بومي مردم مي پردازد.