بررسي عوامل قضايي افزايش جمعيت كيفري زندان‌ها

در اينكه مجازات حبس درخصوص برخي جرائم مهم مفيد و ضروري بوده و وجهه شرعي نيز دارد ترديدي نيست، اما معايب كثير زندان و همچنين عدم تأمين هدف اصلاحي از آن، دست‌اندركاران نظام عدالت كيفري را بر آن داشته است تا استفاده از اين مجازات را تا حد امكان محدود نمايند. اين تحقيق بر آن بوده است تا نقش عوامل قضايي را كه در كنار عوامل تقنيني و اجرايي موجب افزايش جمعيت كيفري زندان‌هاست بررسي و راهكارهايي ارائه كند. مجازات‌گرايي و حبس‌گرايي آحاد جامعه، پيشينه خانوادگي و تربيتي قاضي، سوابق بزه‌ديدگي قاضي يا نزديكان وي، فقدان آموزش‌هاي جرم‌شناختي، نبود سازوكارهاي اجرايي برخي جايگزين‌هاي حبس و بي‌اعتقادي مقامات قضايي به مؤثربودن جايگزين‌هاي حبس در كنار موارد ديگر از عوامل قضايي افزايش جمعيت كيفري زندان‌ها در اين مقاله مورد تحليل قرار گرفته‌اند. سياست جنايي در مفهوم موسع آن در كشور ما در ابعاد تقنيني، اجرايي و قضايي اشكالات اساسي دارد. در بعد قضايي معيارهاي تعيين كيفر به نحو مطلوب به قضات آموزش داده نشده و تبيين نگرديده است. ارائه آموزش‌هاي جرم‌شناختي به قضات جهت تغيير نگرش آنان به مجرم و مجازات، ضرورتي انكارناپذير دارد.