مطالعه ارزيابي آسيب پذيري لرزه اي ساختمان هاي متداول شهري به روش آريا؛ مطالعه موردي: قسمتي از شهرستان كازرون

زلزله به عنوان يك پديده ي طبيعي ويرانگر است كه هر ساله قسمتي از زمين را مي لرزاند و خرابي به بار مي آورد. جهت كاهش اين خسارت، احداث ساختمان هاي مقاوم در برابر زلزله و مقاوم سازي ساختمان هاي موجود ضروري است. گستردگي ساختمان هاي آجري به عنوان مسكن بيش از سي درصد مردم جهان بر كسي پوشيده نيست. بخش هاي عمده اي از ساختمان هاي موجود در كشور ايران به ويژه در شهرهاي متوسط و كوچك را ساختمان هاي مصالح بنايي يعني ساختمان هايي كه با آجر، بلوك سيماني و يا سنگ ساخته مي شوند تشكيل مي دهد. هدف از مقاله ي حاضر شناخت وضعيت موجود گونه هاي مختلف ساختمان متداول در محله هاي فخاران، بوليوار و آهنگران در شهرستان كازرون و ارزيابي آسيب پذيري آنها در برابر سطوح مختلف زلزله است. اين كار با ارزيابي 90 ساختمان موجود در اين مناطق كه به صورت تصادفي انتخاب شد صورت مي پذيرد. براي اين منظور از بين روش هاي مختلف ارزيابي كمي و كيفي، روش ارزيابي كيفي آسيب پذيري آريا انتخاب و با جمع آوري اطلاعات مورد نياز هر ساختمان انتخابي، آسيب پذيري آن محاسبه شد و وضعيت آن در يكي از چهار گروه خسارت كم، قابل استفاده؛ خسارت متوسط، تعمير الزامي؛ خسارت زياد، بازسازي الزامي؛ و خسارت خيلي زياد، خرابي و ريزش ساختمان طبقه بندي شد. نتايج نشان مي دهد كه آسيب پذيري ساختمان ها در برابر زلزله هاي طرح بسيار زياد بوده (حدود 80%) و براي ساختمان هاي بنايي نگران كننده است.