دنياي پيش و پساآخرالزمانيِ مارگارت اتوود: تجلّيِ سوژه‌ي لويناسي در ساحتِ "ديگري"

اين تحقيق بر آن است تا رمان هاي سه گانه ي مدادم، اثر مارگارت اتوود را در پرتو اخلاقيات لويناس مورد واكاوي قرار دهد. با اخلاقيات لويناس كه مشتمل بر واژگان كليدي "ديگري،" سوژه شدگي، تروما، و مسئوليت است پلي به دنياي آخرالزماني اتوود مي زند تا بررسي شود كه شخصيت هاي اين آثار تا چه حد سوژه هاي مسئولِ لويناسي هستند. و آيا بازماندگان بعد از پايان جهان در به هم خوردگي ترتيبِ زماني محصور مي شوند، يعني با وجود اينكه در زمان حال سِير مي كنند، گذشته زنده مي شود و لحظه اي آن ها را رها نم يكند. انطباق گذشته و حال با نگراني از آينده اي نامعلوم آميخته مي شود و روانِ شخصيت ها همچون آونگي معلق در زمان مي ماند. مسئوليت در قبال بازماندگان، كودكيِ آن ها را كه مملوء از بي مسئوليتي والدين است زنده مي كند و به صورت بازگويي پيش مي رود. شخصيت ها يا سوژه هاي تروماتيك و بي خوابِ لويناسي كه به اين بي خوابي دچار شده اند، تلاش مي كنند تا مدينه اي فاضله به دور از بي مسئوليتي برپا كنند. خاطرات دوران كودكي، كه با نقش پدر و مادر گره خورده است، با بخشي از اخلاقيات لويناس كه شامل دگرگونگيِ زنانه و پدرانگي است ربط داده مي شود. همچنين در اين پژوهش مشخص مي شود كه نقش پدرانگي، و مادرانگي در نقش دگرگونگيِ زنانه، تا چه حدي مي تواند در پايان دادن جهان و يا تداوم نسل بعد از آخرالزما ن رخنه كند و رابطه اي اخلاقي برقرار سازد.