ارزيابي ويژگي هاي روان سنجي مقياس حساسيت به تنبيه و حساسيت به پاداش در نمونه جمعيتي بهنجار

پژوهش حاضر به منظور بررسي ويژگي هاي روان سنجي مقياس حساسيت به تنبيه و حساسيت به پاداش بر روي جامعه دانشجويي صورت پذيرفت. براي اين منظور تعداد 368 نفر از دانشجويان دانشگاه اروميه به صورت نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و به مقياس حساسيت به تنبيه و پاداش، مقياس عاطفه مثبت و منفي و مقياس سيستم هاي فعال ساز و بازداري رفتاري پاسخ دادند. پس از گردآوري داده ها، جهت تعيين ويژگي هاي روان سنجي مقياس حساسيت به تنبيه و پاداش ابتدا پايايي اين مقياس از طريق ضريب آلفاي كرونباخ و باز آزمايي و دو نيم سازي سنجيده، روايي ملاكي آن با مقياس عاطفه مثبت و منفي و مقياس سيستم هاي فعال ساز و بازداري رفتاري مورد بررسي قرار گرفت. همچنين ساختار عاملي آن با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي و تاييدي ارزيابي شد. نتايج حاصل از تحليل عاملي نشان داد كه مقياس حساسيت به تنبيه و پاداش داراي دو عامل است و بررسي پايايي مقياس با استفاده از ضرايب آلفا، باز آزمايي و دو نيم سازي نشان دهنده ثبات مقياس بود، همچنين روايي ملاكي پرسش نامه با ديگر مقياس ها حاكي از روايي تفكيكي و همگرايي مطلوب بود. در مجموع يافـته ها نشان داد كه مقياس حساسيت بـه پاداش و تـنبيه داراي ويژگي روان سنجي مطلوبي در نمونه جمعيتي دانشجويي و بهنجار بوده و مي توان از اين ابزار در مطالعات صورت گرفته در فرهنگ ايراني استفاده كرد.