جهت‌گيري بحث بشارت به پيامبر اسلام (ص) در قرآن و تطبيق آن با متون موجود

Attitude of the Issue of enunciation Prophet of Islam in Quran and its Comparison with Existing Texts

در آياتي از قرآن كريم، سخن از بشارت به ظهور پيامبر اسلام از سوي پيامبران پيشين و يا به ثبت رسيده در متون مقدس پيشين است. پرسش مهم در اين باره، آن است كه هدف قرآن مجيد از طرح اين موضوع چيست؟ آيا هدف قرآن مانند رويكرد بسياري از متكلمان يا عقايد نويسان مسلمان، اثبات نبوت خاصه است؟ سؤال ديگر آنكه مقصود قرآن از متون بشارت‌دهنده، همين متون موجود و برجاي‌مانده است؟ اگر اين‌گونه است، ادعاي قرآن مجيد درباره كيفيت اين بشارت چيست؟ فرضيه‌اي كه اين نوشتار بدان دست يافته آن است كه اولاً هدف قرآن مجيد از طرح اين موضوع، اثبات نبوت خاصه نيست؛ ثانياً از قرآن مجيد بر نمي‌آيد كه نام پيامبر اسلام در متون فعلي موجود باشد. بنابراين آيات قرآني بر بشارت كلي به صورت ذكر صفات تكيه كرده كه در متون فعلي موجود است.

In several verses of Holy Quran, stated by previous prophets or recorded in previous Holy Scriptures, there are statements about enunciation (beshārat) of arrival of Islam’s prophet. An important question is that what’s the purpose of holy Quran about this subject? Is it proving the issue of special prophecy, like lots of theologians? Another question is that the intention of Quran about enunciator texts is exactly these remained and existing one? If so, what’s the claim of holy Quran about the quality of this enunciation? The hypothesis reached by this article is that firstly the purpose of holy Quran for presentation of this subject isn’t proving the issue of special prophecy; secondly, nobody can result from the holy Quran that the name of Islam’s prophet is in existing texts. Therefore, verses of Quran have given the general enunciation in the form of stating the descriptions which is in existing texts.