اثر تنش خشكي بر خصوصيات زراعي و بيوشيميايي سه هيبريد ذرت (Zea mays L.)

به‌منظور بررسي عملكرد دانه، وزن صد دانه، شاخص تحمل به خشكي (STI)، غلظت كلروفيل (a+b)، ميزان پرولين و قندهاي محلول هيبريدهاي ذرت در پاسخ به تنش خشكي، اين آزمايش به‌صورت كرت­هاي خردشده در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي در چهار تكرار طي دو سال 1390 و 1391 در مزرعه ايستگاه تحقيقاتي مغان اجرا شد. عامل اصلي آبياري در دو سطح (آبياري عادي و قطع آبياري در مرحله پر شدن دانه) و عامل فرعي هيبريدهاي ذرت (سينگل كراس 700، سينگل كراس KLM و سينگل كراس 704) بودند. تجزيه مركب داده­ها نشان داد كه تنش خشكي بر همه صفات اثر معني­داري داشت. تنش خشكي باعث كاهش 32/67 درصدي عملكرد دانه، 18/59 وزن صد دانه و 15/71 درصدي غلظت كلروفيل (a+b) شد؛ اما تنش خشكي باعث افزايش 88/77درصدي ميزان پرولين و 45/51 درصدي ميزان قندهاي محلول گرديد. مقدار STI براي سينگل كراس 704، سينگل كراس KLM و سينگل كراس 700 به­ترتيب 1/01، 0/70 و 0/50 بودند. بيش­ترين مقدار عملكرد دانه، وزن صد دانه، غلظت كلروفيل (a+b)، ميزان پرولين و كم­ترين مقدار قندهاي محلول مربوط به سينگل كراس 704 بود. بر اساس نتايج حاصل سينگل كراس 704، سينگل كراس KLM و سينگل كراس 700 مورد مطالعه به ترتيب جزء ارقام متحمل، نيمه متحمل و حساس به تنش خشكي شناسايي شدند.