ارزيابي نتايج آزمايشگاهي عمق شيارشدگي در مخلوط آسفالت لاستيكي با نتايج مدل سازي المان محدود

تحقيقات اخير نشان مي­دهند كه خرده لاستيك قادر است خصوصيات ديناميكي و عملكردي مخلوط ­هاي آسفالتي گرم را بهبود بخشد. در سال­هاي اخير مهندسان و محققان در تلاش هستند تا روش­هايي را براي ارزيابي و بررسي رفتار روسازي تحت تأثير عوامل متعدد بدست آورند. با افزايش سرعت و ميزان بار ترافيكي و بالا رفتن اثرات منفي خرابي روسازي روي نظام اقتصادي و اجتماعي، مهندسين روش­هاي تحليلي و عددي را بدست آوردند. يكي از مودهاي شايع خرابي روسازي، شيارشدگي است كه خرده لاستيك قادر است ميزان آن را كاهش دهد. از طرف ديگر، روش­هاي عددي توانايي­هاي خود را درزمينهارزيابي دقيق سيستم روسازي به اثبات رسانيده است. هدف از اين تحقيق استفاده­ي همزمان از روش المان محدود دوبعدي و سه­بعدي بر مبناي نتايج آزمايشگاهي در شبيه­سازي آزمايش ويل­تراك به‌ منظور ارزيابي پديده شيارشدگي در مخلوط­ هاي آسفالت لاستيكي است. به‌ منظور دست­يابي به اين هدف، نرم‌افزار آباكوس مورد استفاده قرار گرفته و مدل­هاي دوبعدي و سه­بعدي به‌دست‌آمده با يكديگر و نيز با نتايج آزمايشگاهي مقايسه گرديدند.مقايسه نتايج شيارشدگي پيش­بيني شده در نرم­افزار با نتايج اندازه­گيري شده در آزمايش ويل­تراك نشان مي­دهد كه اختلاف اين دو مقدار براي حالت مدلسازي سه­بعدي و دوبعدي به ترتيب 11/5 و 13/5 درصد است. اين مقدار اختلاف، اعتبار مناسبي را براي مدلسازي ارائه‌شده در اين تحقيق براساس مطالعات قبلي به همراه دارد.