بررسي اثرات مستقيم و غيرمستقيم عامل اعتماد بر تمايل به اشتراك دانش در جوامع مجازي علمي با استفاده از مدل تحليل عامليِ ساختاري

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش عامل اعتماد بر تمايل در به اشتراك‌گذاري دانش در جوامع مجازي علمي با رويكرد شبكه‌هاي اجتماعي علمي پيوسته است. روش/رويكرد پژوهش: پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع پيمايشي است. جامعه پژوهش، 900 نفر اعضاي هيئت علمي دو دانشگاه‌ شيراز و خليج فارس بوشهر و بر مبناي جدول مورگان، 269 نفر به‌عنوان نمونه تعيين گرديد. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌اي بر مبناي دو پرسش‌نامه‌ «ژائو» (2010) و «وو، چن و چانگ» (2010) است. يافته‌ها: بين دو متغير «اعتماد» و «اشتراك دانش» ضريب همبستگي ۰/۸۲ وجود دارد كه نشان‌دهندۀ تأثير بالاي اعتماد بر تمايل به اشتراك دانش در بين پژوهشگران است. بيشترين ميزان تأثير اعتماد بر اشتراك دانش از طريق زيرمؤلفه‌هاي «تعهد» با ضريب تأثير ۰/۷۹، «اطمينان» با ضريب تأثير ۰/۶۸ و «وضعيت پيوسته» با ضريب تأثير ۰/۶۳ است. همچنين از بين زيرمؤلفه‌هاي «اعتماد»، «رضايت» با ضريب بتاي ۰/۴۸۱ بيشترين ميزان تأثير را بر تمايل به اشتراك دانش دارد. نتيجه‌گيري: با توجه به تأثير بالاي اعتماد بر تمايل پژوهشگران در به‌اشتراك‌گذاري دانش در جوامع مجازي علمي، مي‌توان با برنامه‌ريزي‌ها و راهبردهاي لازم و بالابردن سطح اعتماد، پژوهشگران را به استفادۀ بيش از پيش از اين جوامع ترغيب كرد.