نقش قاعده‌مندي سياست پولي بر رشد اقتصادي (ارزيابي قاعده مك كالم در ايران)

(Regulation of Monetary Policy on Economic Growth (Assessment of McCallum Rule in Iran

مهم‌ترين اهداف سياست پولي، ثبات قيمت‌ها، رشد اقتصادي و سطح مطلوب اشتغال است. از آنجا كه دستيابي به اين مقاصد، به طور مستقيم براي سياست‌گذاران قابل حصول نمي‌باشد، لذا ضروري است اهداف مياني و ابزارهاي متناسب براي آن معرفي شود و مورد مطالعه قرار گيرد. بدين منظور، مقاله پيش رو به دنبال پاسخ اين پرسش است كه آيا مي‌توان در اقتصاد ايران قاعده‌اي مناسب، به عنوان هدايت‌گر سياست پولي معرفي نمود؟ بدين دليل، اين پژوهش، قاعده مشهور مك كالم را، كه مبتني بر نرخ بهينه پايه پولي طراحي شده، مطرح كرده و انطباق آن را بانظام اقتصادي ايران در بازه زماني )1392-1363 (با استفاده از روش تخمينGMM مورد بررسي قرار داده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه مسير بهينه تعريف شده توسط قاعده مك كالم، براي نرخ رشد پايه پولي، مي‌تواند يك خط مشي مناسب براي سياست پولي در ايران باشد و اقتصاد ايران مي‌تواند از آن به عنوان يك شاخص معيار در تصميمات سياستي استفاده نمايد.

The most important objectives of monetary policy are to provide price stability, economic growth and favorable employment levels. Since achieving these goals is not directly accessible for policy makers, so introducing and studying the appropriate tools and intermediate targets seem necessary. For this reason, this paper tries to answer this question: Whether can we introduce an appropriate rule/procedure as monetary policy [or not]. Therefore, this paper applied the well-known procedure of McCallum [a rule based on the optimum monetary rate] as well studied its fitness with the economic system of Iran over 1984-2013 by the use of GMM method. The results show that the defined optimum path by McCallum procedure [for the monetary growth rate] can be accounted as the appropriate strategy for the monetary policy in Iran and the economy of Iran can use it as a proper benchmark in its policy decisions.