از نشانه هاي زبان تا زبان نشانه ها: سيري اجمالي در روش شناسي ترجمه از ديدگاه نشانه شناسي

اگر ترجمه را به قول يورگن هابرماس «كنشي ارتباطي» به شمار آوريم، آن گاه نظريه ترجمه را نيز چه بسا بايد همچون تحليل گفتمان در چارچوب يك نظريه عمومي در حوزه ارتباطات تعريف كنيم. در مورد نشانه شناسي نيز چنين امري صادق است و از همين رو كاربست مقوله بينامتنيت كه از جستارهاي بنيادين علم نشانه شناسي است در نظريه، عمل و نقد ترجمه، ثمربخش و راه گشا خواهد بود. مقاله پيش رو، پس از بررسي اجمالي مباني و مصاديق نشانه شناسي در حوزه زبان شناسي و اختصاصا ترجمه پژوهي، يك نمونه درخشان از رويكرد نشانه شناختي به ترجمه ادبي را از تاريخ معاصر ترجمه نثر داستاني از ادبيات كلاسيك انگليسي به زبان فارسي پيش خواهد نهاد.