بهره وري آب در بخش كشاورزي؛ چالش ها و چشم ‏اندازها

بهره وري مصرف آب يكي از شاخص هاي مصرف بهينه آب آبياري است كه به عنوان شاخصي متقن و علمي براي سنجش كيفيت مصرف آب و توليدات كشاورزي محسوب مي‏شود. بديهي است كه تعيين شاخص بهره وري آب، به تنهايي قادر به تشخيص عوامل و موانع نقصان آن نبوده و بايستي موارد مصارف غيرمفيد شناسايي و به شيوه هاي مستقيم و غيرمستقيم، راهكارهاي بهبود عملياتي گردد. روند تغييرات شاخص بهره وري آب، حاكي از رشد آن طي يك دهه اخير بوده و از ۰/۸۷ كيلوگرم بر مترمكعب در سال ۱۳۸۴ به حدود ۱/۳۲ كيلوگرم بر مترمكعب در سال ۱۳۹۴ رسيده (افزايش ۱۵۲ درصدي) و بطور متوسط در هر سال ۰/۰۴۱ كيلوگرم بر مترمكعب افزايش پيدا كرد. البته اين اعداد و ارقام فاقد تحليل ابعادي محصولي بوده و صرفاٌ بيانگر روند تغييرات است. اساساً ميزان توليد به ازاي واحد سطح، وقتي محدوديت دسترسي به آب وجود دارد، نمي تواند معيار ارزيابي باشد، وقتي محدوديت دسترسي به آب وجود دارد، ضرورت دارد كه بقيه نهاده ها نيز بهينه و ضايعات محصول كمينه گردد.